از سنتهای سنیه متداول بین علماء سلف اهتمام به اخذ اجازه از اساتید و دانشنمدان بزرگ و پس از آن نیز اجازه دادن به شاگردان خود بوده است که غالبا این اجازات به منزله شناسنامه علمی مجاز نیز قلمداد می گردد لذا ثبت اجازات بعنوان یکی از میراثهای گرانقدر شیعه ضرورت دارد. قابل ذکر است که اجازات عموما به سه بخش مهم تقسیم می شوند که عبارتند از:

1-   اجازه اجتهاد

2-   اجازه روایت

3-   اجازه در تصدی امور حسبیه

اجازات روائی حضرت آیت ­الله العظمی بروجردی

مرحوم آیت ­الله بروجردی علاوه بر اجازات اجتهاد، دارای شش فقره اجازه روایتی از علمای طراز اول نیز بوده است.(1)

1- آیت ­الله العظمی آخوند ملا محمدكاظم خراسانی.

2- آیت ­الله شیخ فتح ­الله نمازی شیرازی، (معروف به شریعت اصفهانی).

3- آیت ­الله شیخ محمدتقی اصفهانی. (معروف به آقا نجفی).

4- آیت ­الله سید ابوالقاسم دهكردی اصفهانی.

5- مرحوم علامه شیخ آقابزرگ تهرانی.

6- مرحوم علم ­الهدی ملایری.

1- دوانی ،علی، مفاخر اسلام،ج 12،ص 177.